گفتم : بهار

هــمــانا که امــد شــما را خبـــــر***که مــــا را چه امد ز اخـــــــتر به ســـر

از این مار خوار اهریمن چهـــرگان***ز دانایی و شــــــــرم بــــی بهرگـــــان

نه گنج و نه نام و نه تخت و نـــژاد***همی داد خواهند گیتـــــــی به بــــاد

از این زاغ ســاران بی آب و رنــگ***نه هوش و نه دانش نه نام و نه ننگ

هم آتـــــش بــمردی به آتشـــکده***شــــدی تیره نوروز و جــــــشن سده

نه تخت و نه دیهیم بینی نه شهر***ز اخــــــتر هـــــمه تــــازیان راست بر

برنــجـــد یکی دیــــگـری برخــــورد***بــــداد و بــــبـــخش هـــــــمی ننگرد

ز پیمان بگردنـــــــد و ز راســـــتی***گـــرامی شود کـــژی و کـــــاســـــتی

پیاده شود مـردم جـــنگ جــــــوی***سوار آنک لاف آرد و گفـت و گـــــــوی

شود خار هر کـس که بد ارجــمند***فرومـــــایـــه را بــخـــت گــــــــردد بلند

پراکــنـــــده گردد بــدی در جـــهان***گــــــزند اشــــکارا و خــــوبــــــی نهان

نشــان شــب تــــیــره آمد پــدیــد***هـــمـــی روشــنــایـــــی بخواهد پرید

کشاورز جنگی شـود بـــی هــنــر***نــــژاد و بـــــــزرگی نـــــــیـــــاید به بر

ربــایــد  هـمی این از آن آن از این***ز نـــفـــریــــن نــــدانــنـــــــد باز آفرین

نهــان بــدتــر از آشــکارا شـــــــود***دل شــاهــشــان ســنــگ خارا شود

بد اندیــش گــردد پــدر بــر پســــر***پــســــــر بـــــر پدر همچنین چاره گر

شــود بنــده بـــی هنـــر شــهریار***نــــــژاد و بـــــزرگی نیــــــاید بــــه کار

به گــیــتــی کسـی را نمــاند وفــا***روان و زبـــــان شــــود پـــر جـــفـــــــا

هــمــه گنــج ها زیر دامــن نــهنـد***بـــمیــــرند و کوشش به دشمن نهند

زیان کسان از پـــی سـود خویش***بــــجــویــنـــد و دیــن انــدر آرند پیش

بــریــزند خــون از پــی خواســتــه***شــود روزگــار مــهــان کـــــــــــاسته

ز شیـر شـتر خـوردن و سـوسـمار***عــــرب را به جــایی رسیدسـت کار

که تـــــاج کیــــانــــــی کـــنـــد آرزو***تــفــو بــر تــو ای چــرخ گـــردون تفو

همه بوم ایـران تو ویـــران شــمـــر***کــنام پـ-لــنگان و شــیــران شــمــر

پـــــر از درد دیـــــــدم دل پارســـــا***که اندر جـــهــان دیـــو بــد پادشـــاه

نــــمانــیــم کـیـن بوم ویــران کنند***هــمــی غــارت از شــهـر ایران کنند

نـــــخوانـنـد بر ما کــــسـی آفــرین***چـــو ویـــران بود بوم ایـــران زمـــین

دریغ است ایران که ویـــران شـــود***کـــنــام پــلنــگان و شــیران شـــود

همه سربه سر تن به کشتن دهیم***از آن به که ایران به دشمن دهیم

چو ایـــران مبـــــاشد تــــن من مباد***در این مرز و بوم زنده یک تن مباد

سد سیوند!ای جذام مرگبار

سنگ کوروش را به حال خود گذار

نقش رستم!نقش هر ایرانی است

پایه هایت از سر نادانی است!

پرسپولیس با برد شیرین مقابل برق شیراز بار دیگر به جمع مدعیان پیوست و علاوه بر تحمیل شکست به برق مدعی و بدون شکست بار دیگر ل شری رو نشون داد.هواداران پرسپولیس در این بازی ثابت کردند لیاقت این تیم قهرمانیست!