۱-عاشق کامپیوتر و در کل رشته تحصیلیم

۲-پرسپولیسی خفن و البته ایتالیایی و طرفدار اث میلان

۳-مشتاق سیاست و شیفته سید همیشه خندان سید محمد خاتمی

۴-فوق العاده شر و دارای اندیشه های شیطانی و در عین حال (ظاهر) آروم

۵-این یکی هم رازه نمی شه گفت

و اما ۵ نفری که به این بازی دعوت می کنم:

۱-پریسا-ش

۲-ماریا حیران(جادوی یک لبخند)

۳-مترسک فیلسوف(مترسک فیلسوف )

۴-دیوانه(چرکنویس های یک دیوانه)

۵-اکبر غیور(اندیشه)

انتخابات سومین دوره شوراها برگزار شد و هرچند خیلی دیر و ابهام برانگیز اما بالاخره پس از گذشت چندروز از پایان رای گیری نتایج آن اعلام شد.

نتایجی که خبر از پیروزی برگ اصلاح طلبان داشت(هر چند این پیروزی به شکل یک پیروزی نسبی به چشم آمد)

اما در طرف دیگر این قضیه و در مقابل استقبال خوب مردم از لیست ائتلاف اصلاح طلبان در سراسر کشور عدم استقبال از لیست حامیان دولت قابل توجه بود.دولتی که عنوان دولت مردمی را یدک می کشید و کابینه آن به کابینه هفتاد میلیونی معروف بود و تا قبل از این  انتخابات به گفته اکثر اعضای دولت از حمایت بالای مردمی بهره مند بود.

اما این عدم استقبال را می توان ناشی از دلایل متعددی دانست که از دو جهت کلی قابل برسی است:

اولین دلیل این موضوع به ائتلاف رسیدن اصلاح طلبان است.انسجام و وحدت اصلاح طلبان و نیز شرکت مردم و عدم تحریم انتخابات از جانب آنها در این دوره از عوامل پیروزی اصلاح طلبان در این دوره و به طبع شکست جناح مقابل بود و چه بسا اگر در انتخابات قبل نیز این انسجام شکل می گرفت و همچنین در دوره های قبل صحبت از تحریم انتخابات نبود به جرات می توان گفت در بدترین حالت هم قدرت به دست جناح اکثریت فعلی نمی افتاد.

اما این تنها نیمی از مسئله است و فقط از لحاظ رقابت های سیاسی قابل بررسی است و دلیل اصلی این شکست از جای دیگر سرچشمه می گیرد و آن چیزی نیست جز عدم رضایت مردم-حتی طرفداران دولت- از فعالیت های انجام گرفته در این مدت حضور دولت نهم بر عرصه حکومت.

حتی اگر در خوشبینانه ترین حالت دولت نهم را انتخاب مردم بدانیم( انتخابی با حضور تمام مردم و رقابت برابر با بقیه احزاب و جناح ها) به این نتیجه میرسیم که انتظارات مردم-حتی مردمی که به این دولت رای موافق دادند- برآورده نشده است.مردمی که از روز اول روی کار آمدن دولت تنها با وعده و وعید های پوچ سروکار داشته اند و با گذشت زمان اوضاع به جای بهتر شدن رو به وخامت گذاشته است.

وعده هایی نظیر حل مشکل مسکن و اشتغال و رفع گرانی و تورم-که اتفاقا رابطه ی نزدیکی با شوراها دارد-که نه تنها محقق نشد بلکه امروز شاهد آن هستیم که سادهترین نیاز های مردم نیز به سختی برطرف می گردد.

جدای از این مسائل٬تغییر گفتمان و جو حاکم بر جامعه باعث این گشت تا مردم بار دیگر به حامیان اصلاحات روی بیاورند و نشان بدهند که نیاز جامعه به آزادی و دموکراسی واقعی مهم تر از هر چیز دیگر است.

مردم در این دوره انتخابات به حقیقتی دست یافتند که سرآغاز راه پیروزیست.اینکه با تحریم انتخابات هیچگاه شرایط عوض نمی شود و تنها نتیجه اش این است که جناح مقابل با اکثریت قاطع حکومت را در دست می گیرد و در یک حکومت یکپارچه نیز هیچ انتظاری برای بهبود وضعیت نمی توان داشت.

در انتخاباتی که گذشت بار دیگر راه رسیدن به هدف آغاز شد و اینبار با توجه به تجربه های قبلی به نظر می رسد راه آسان تری را برای رسیدن به هدف در پیش رو خواهیم داشت.

پیمان حفظ ائتلاف وبلاگ نویسان اصلاح طلب

به تماشا سوگند و به آغاز کلام

انتخاباتی دیگر را پشت سر گذاشتیم .نمی خواهم در مورد صحت و سلامت انتخابات سخنی بگویم چرا که آنقدر عیان است که غیر قابل انکار  و گاهی شاید سکوت فریاد ناگفته ها باشد مهم آن بود که ما به خواسته هایمان در این انتخابات رسیدیم

حامیان حفظ ائتلاف:

مهشید حیران

مرتضی میری

سعید فراهانی

متن کامل بیانیه در ادامه مطلب